พระเยซู: อาหารแห่งชีวิต

พระเยซูเป็นอาหารแห่งชีวิต Wenn man in der Bibel das Wort Brot sucht, ist es in 269 Versen zu finden. Das ist keine Überraschung, weil Brot der Hauptbestandteil der täglichen Mahlzeiten im Mittelmeerraum und die Grundnahrung der einfachen Leute ist. Getreide liefert für den Menschen die meisten Proteine und Kohlenhydrate über Jahrhunderte und sogar Jahrtausende. Jesus benutzte das Brot symbolisch als Lebensspender und sagte: «Ich bin das lebendige Brot, das vom Himmel gekommen ist. Wer von diesem Brot isst, der wird leben in Ewigkeit. Und das Brot, das ich geben werde, ist mein Fleisch – für das Leben der Welt» (Johannes 6,51).

พระเยซูพูดกับฝูงชนที่ได้รับอาหารอย่างน่าอัศจรรย์ห้าก้อนข้าวบาร์เลย์และปลาสองตัวก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน คนเหล่านี้ติดตามเขาและหวังว่าเขาจะให้อาหารพวกเขาอีกครั้ง ขนมปังที่พระเยซูมอบให้ผู้คนอย่างอัศจรรย์ในวันก่อนที่จะเลี้ยงดูพวกเขาสองสามชั่วโมง แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็หิวอีกครั้ง พระเยซูทำให้เธอนึกถึงมานาซึ่งเป็นแหล่งอาหารพิเศษอีกอย่างหนึ่งที่ทำให้บรรพบุรุษของเธอยังมีชีวิตอยู่ชั่วคราว เขาใช้ความหิวโหยทางร่างกายเพื่อสอนบทเรียนทางวิญญาณแก่พวกเขา:
«Ich bin das Brot des Lebens. Eure Väter haben in der Wüste das Manna gegessen und sind gestorben. Dies ist das Brot, das vom Himmel kommt, damit, wer davon isst, nicht sterbe» (Johannes 6,48-49).

พระเยซูคืออาหารแห่งชีวิตขนมปังที่มีชีวิตและเขาเปรียบเทียบตัวเองกับอาหารที่ยอดเยี่ยมของชาวอิสราเอลและขนมปังมหัศจรรย์ที่พวกเขากินเอง พระเยซูตรัสว่า: คุณควรแสวงหาเขาเชื่อในตัวเขาและรับชีวิตนิรันดร์ผ่านเขาแทนที่จะติดตามเขาหวังว่าจะได้อาหารมื้อมหัศจรรย์
Jesus predigte in der Synagoge in Kapernaum. Einige in der Menge kannten Joseph und Maria persönlich. Hier war ein Mann, den sie kannten, dessen Eltern sie kannten, der von sich behauptete, persönliches Wissen und Autorität von Gott zu haben. Sie lehnten sich gegen Jesus auf uns sprachen: «Ist dieser nicht Jesus, Josefs Sohn, dessen Vater und Mutter wir kennen? Wie kann er jetzt sagen: Ich bin vom Himmel gekommen?» (Johannes 6,42-43).
พวกเขารับถ้อยคำของพระเยซูอย่างแท้จริงและไม่เข้าใจความคล้ายคลึงทางวิญญาณที่เขาทำ สัญลักษณ์ของขนมปังและเนื้อสัตว์ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเธอ สัตว์นับไม่ถ้วนได้รับการเสียสละเพื่อบาปของมนุษย์ในช่วงพันปี เนื้อสัตว์เหล่านี้ถูกทอดและกิน
Brot wurde als besonderes Opfer im Tempel verwendet. Die Schaubrote, die im Heiligtum des Tempels jede Woche neu platziert, und dann von den Priestern gegessen wurden, erinnerte sie daran, dass Gott ihr Versorger und Erhalter war und sie ständig in seiner Gegenwart lebten (3. Mose 24,5-9).

Sie hörten von Jesus, dass das Essen seines Fleisches und das Trinken seines Blutes der Schlüssel zum ewigen Leben sei: «Wahrlich, wahrlich, ich sage euch: Wenn ihr nicht esst das Fleisch des Menschensohns und trinkt sein Blut, so habt ihr kein Leben in euch. Wer mein Fleisch isst und trinkt mein Blut, der bleibt in mir und ich in ihm» (Johannes 6,53 und 56).

การดื่มเลือดเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ได้รับการสอนมานานว่าเป็นบาป การกินเนื้อของพระเยซูและดื่มเลือดของเขาก็เป็นเรื่องยากสำหรับนักเรียนของเขาที่จะเข้าใจ หลายคนหันไปจากพระเยซูและหยุดติดตามเขาในตอนนี้
Als Jesus die 12 Jünger fragte, ob sie ihn auch verlassen würden, fragte Petrus kühn: «Herr, wohin sollen wir gehen? Du hast Worte des ewigen Lebens; und wir haben geglaubt und erkannt: Du bist der Heilige Gottes» (Johannes 6,68-69). Wahrscheinlich waren seine Jünger genauso verwirrt wie die anderen, dennoch glaubten sie an Jesus und vertrauten ihm ihr Leben an. Vielleicht erinnerten sie sich später an Jesu Worte über das Essen seines Fleisches und das Trinken seines Blutes, als sie beim letzten Abendmahl zum Essen des Passalammes zusammen gekommen waren: «Als sie aber assen, nahm Jesus das Brot, dankte und brach‘s und gab‘s den Jüngern und sprach: Nehmet, esset; das ist mein Leib. Und er nahm den Kelch und dankte, gab ihnen den und sprach: Trinket alle daraus; das ist mein Blut des Bundes, das vergossen wird für viele zur Vergebung der Sünden» (Matthäus 26,26-28).

Henri Nouwen นักเขียนคริสเตียนศาสตราจารย์และนักบวชมักนึกถึงขนมปังและเหล้าองุ่นศักดิ์สิทธิ์ที่ถวายที่ศีลมหาสนิทและเขียนข้อความต่อไปนี้: "คำพูดที่ใช้ในการบริการของชุมชนถูกพรแตกและ สรุปชีวิตของฉันเป็นนักบวช เพราะทุกวันเมื่อฉันพบกับสมาชิกในชุมชนของฉันที่โต๊ะฉันหยิบขนมปังให้พรทำลายมันและมอบให้พวกเขา คำพูดเหล่านี้ยังสรุปชีวิตของฉันในฐานะคริสเตียนเพราะในฐานะคริสเตียนฉันได้รับเรียกให้เป็นขนมปังเพื่อโลกขนมปังที่ได้รับพรพรแตกและมอบให้ อย่างไรก็ตามสิ่งที่สำคัญที่สุดคือคำที่สรุปชีวิตของฉันเป็นคนเพราะชีวิตของคนที่รักสามารถมองเห็นได้ในทุกช่วงเวลาของชีวิตของฉัน»
การกินขนมปังและดื่มไวน์ที่ศีลระลึกทำให้เราเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์และเชื่อมโยงคริสเตียนกับเรา เราอยู่ในพระคริสต์และพระคริสต์อยู่ในเรา เราเป็นร่างกายของพระคริสต์จริงๆ

Beim Studium des Johannesbriefes stelle ich mir die Frage, wie esse ich Jesu Fleisch und trinke ich Jesu Blut? Ist die Erfüllung Jesu Fleisch zu essen und Jesu Blut zu trinken in der Abendmahlsfeier dargestellt? Ich glaube nicht! Nur durch den Heiligen Geist können wir verstehen, was Jesus für uns getan hat. Jesus sagte, dass er sein Leben (sein Fleisch) geben wird, für das Leben der Welt: «Das Brot, das ich geben werde, ist mein Fleisch – für das Leben der Welt» (Johannes 6,48-51).

Aus dem Zusammenhang verstehen wir, dass «essen und trinken (hungern und dürsten)» die geistliche Bedeutung von «kommen und glauben» ist, denn Jesus sagte: «Ich bin das Brot des Lebens. Wer zu mir kommt, den wird nicht hungern; und wer an mich glaubt, den wird nimmermehr dürsten» (Johannes 6,35). Alle, die zu Jesus kommen und glauben, treten damit in eine einzigartige Gemeinschaft mit ihm: «Wer mein Fleisch isst und trinkt mein Blut, der bleibt in mir und ich in ihm» (Johannes 6,56).
Diese enge Beziehung wurde erst nach der Auferstehung Jesu Christi möglich, durch den verheissenen Heiligen Geist. «Der Geist ist‘s, der da lebendig macht; das Fleisch ist nichts nütze. Die Worte, die ich zu euch geredet habe, die sind Geist und sind Leben» (Johannes 6,63).

Jesus nimmt seine persönliche Lebenssituation als Mensch zum Vorbild: «Wer mein Fleisch isst und trinkt mein Blut, der bleibt in mir und ich in ihm» (Johannes 6,56). Wie Jesus durch den Vater lebte, so sollen wir durch ihn leben. Wie lebte Jesus durch den Vater? «Da sprach Jesus zu ihnen: Wenn ihr den Menschensohn erhöhen werdet, dann werdet ihr erkennen, dass ich es bin und nichts von mir aus tue, sondern, wie mich der Vater gelehrt hat, so rede ich» (Johannes 8,28). Wir begegnen dem Herrn Jesus Christus hier als einem Menschen, der in vollkommener, bedingungsloser Abhängigkeit von Gott dem Vater lebt. Als Christen schauen wir auf Jesus, der dies sagt: «Ich bin das lebendige Brot, das vom Himmel gekommen ist. Wer von diesem Brot isst, der wird leben in Ewigkeit. Und das Brot, das ich geben werde, ist mein Fleisch – für das Leben der Welt» (Johannes 6,51).

บทสรุปก็คือว่าเราทั้ง 12 คนมาที่และเชื่อในพระเยซูและยอมรับการให้อภัยและความรักของพระองค์ เราโอบกอดและเฉลิมฉลองด้วยความซาบซึ้งของประทานแห่งการไถ่ของเรา เมื่อเราได้รับเราจะได้สัมผัสกับอิสรภาพจากบาปความผิดและความอับอายที่เป็นของเราในพระคริสต์ นั่นคือเหตุผลที่พระเยซูสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขน เป้าหมายคือคุณใช้ชีวิตในโลกนี้โดยพึ่งพาพระเยซูเหมือนกัน!

โดย Sheila Graham